نامربوط

در حمایت از بادوم زمینی: خاکی، بی آلایش و وفادار

اگر با من چرخیده باشین میدونین که وقتی بحث تنقلات و آجیل پیش بیاد هیچی نمیتونه جای بادوم زمینی رو برام بگیره. حتماً با خودتون میگین: صدو کی آخه بادوم زمینی میخوره؟ جواب اینه: من!

بیاید خیلی بی طرفانه به قضیه نگاه کنیم بیاید تصور کنیم شما فندق و بادوم زمینی رو به یک اندازه دوست دارید. چه برتری‌هایی میتونید برای هرکدوم بگید؟ فندق ها مثل ایرلندی های ریش قرمز با صورت‌های گردی هستند که آواز میخونن و خوشحالن و مردم هم دوستشون دارن. فندق ها گرون تر و با‌ابهت ترن، مجلسی ترن و خب بسته بندیشون جذاب تره. ولی اون طرف مقایسه ما بدوم زمینی هارو داریم. بادوم زمینی ها مثل جوون های هندی هستند که کلی سختی کشیدن و مردم هیچ‌وقت به اندازه کافی بهشون اهمیت نمیدن شاید به این دلیل که خب، زیادن!

تاحالا سعی کردین به فروشنده بگید بهتون ۶ هزار تومن فندق بده؟ هر دونه فندق قیمت بسته رو بین ۳۰۰ تا ۶۰۰ تومن کم و زیاد میکنه. فروشنده ۱۱ تا فندق رو میندازه تو پلاستیک و برای دقیق شدن قیمت مجبوره یکی از فندق هارو با دندون نصف کنه و توی پلاستیک بندازه. اما کافیه به فروشنده بگید ۴ هزار تومن بادوم زمینی میخواید، با بهت عجیبی بهتون نگاه میکنه آستیناشو میزنه بالا و با بیل شروع میکنه به ریختن بادوم زمینی ها توی کیسه برنج.

البته منظور من اون بادم زمینی های درشت و بی خاصیت و بی مزه نیستن که انگار با واکس براق کفش روشون کشیده شده و لکه های پنیر مانندی از نمک روشون چسبیده، مورد صحبت من اون بادوم زمینی های گرم و مهربونیه که نمک مثل مه روشونه و وقتی میجویشون میتونی مزه صمیمانه خرسندیشون از رسیدن به هدفشون یعنی رضایت خورنده ها رو بچشی.

با مثلاً جلغوز (یا چلقوز؟) مثل پیرمرد خسته‌ای میمونه که دلش جوونه و میره کوهنوردی ولی چون نادره قیمتش بالاست و راه نداره موقع خودنش حداقل نصب پوستش رو به اشتباه نخورین. یا مثلاً پسته! همیشه جنجال هستش که قیمت پسته شده ۷۰ هزار تومن. با خودتون فکر کنین، از منطق انسانیتون کمک بگیرین، سعی کنین آموزه های سقراط رو به یاد بیارین. آیا بهتر نیست بجای ۳۵ هزار تومن پول دادن و خریدن نیم کلیو پسته ۴ کیلو و نیم بادم زمینی بخرید؟ چشماتونو باز کنید، باز کردن پسته توی مهمانی های کار ساده‌ای نیست، به چهره‌های سرخ شده از فشار روی دو ناخل دست برای باز کردن پسته ها توجه کنید. واقعاً شما راضی هستین موقع فوتبال دیدن پسته بخورین؟ من هر دونه رو که میخورم به این فکر میکنم که این هم ۴۳۰ تومن دیگه برای یک پسته دیگه. بادوم زمینی ها اسپورت هستند! خانم‌ها و آقایان میتونن استفاده کنن، توی مهمونی، موقع فوتبال دیدن و بیرون رفتن. میتونید توقع داشته باشید مهمونی که با کت و شلوار اومده خونتون با دیدن اون ۴ کیلو و نیم بادوم ساعتی بعد در حال بحث سیاسی با شما در شلوار کردی و زیر پوش آبی و دهانی پر بادوم زمینی مشاهده بشه.

مورد آخر هم که درد دلی هم هستش اینکه دیده میشه بعضی‌ها به دوست دختر، دوست پسر، نامزد، همسر و بچه‌های فامیل که فکر میکنن خیلی گوگولی هستند (ولی هممون میدونیم نیستن) به عنوان فندق جان، فندق من یا فندق مورد خطاب قرار میگیرن، آیا بعد از اینهمه شواهد علمی، اجتماعی و منطقی بهتر نیست ساعت ۱۱ شب که به کسی پیام میدیم بگیم: بادوم زمینی من چطوره؟

فیل هارو دیدین که چطور با لبخند خاصی بادم زمینی رو با پوستش میخورن و لذت میبرن و ظلمی که بهشون میشه رو نادیده میگیرن، باید یاد بگیریم مثل اون فیل ها قدر این دانه‌های با کمالات رو بدونیم.

دیدگاه شما چیه؟

ممنون میشم دیدگاهتون رو مثبت یا منفی با من و بقیه به اشتراک بذارید 😊

دیدگاه ها

  1. صادق کنفیلد

    عالی بووووود :))))))

  2. T

    من آلرژی دارم 🙁

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: